
Doğrul !!! Kalbin gibi ,davranışların gibi doğrul !!! Durma iki büklüm .
Omuzların erkenden çökmüş kafandakinin ağırlığıyla.
Bilirim her tel beyaz saçın bir dert anlatır anlayana… Artık sen değilsin gözlerinden ışık saçan haşarı genç. Oysa yaşın henüz değil 35. Susmak en sevdiğin meziyetin ; peki kendine neden serzenişlerin.
Affet herkesi unut gitsin. Affet kendini affet gitsin.Çünkü Dünyadaki en masum suçludan daha temizsin. Yorma olur olmaz niçinlerle kendini ve sevenlerini ; bak yine başladığın yerdesin. Sen , arkadaşım ;arkadaştan ileri sırdaşım bırak olmuş bitmişi olduğu yerde kalsın.Kapat albümün tozlu sayfalarını o tozlarla gününü ve geleceğini de tozlamaktasın.
Hakk , verecek haklarını ve tüm hakları … Uğraşma değiştiremezsin , haksızlığın ödenecek haklı haklılığını.
Sen bir insansın. Ben gibi, o gibi , onlar gibi… Ondandır yaptığımız fütursuzluklar… Ah keşke olmamış olsalar… Daha güçlüden medet iste. O dahi affetmekte sınırsızken sen bir zerre iken ‘O’ ndan ; nasıl hala ‘neden’ dersin? Teslim ol, eğ başını , yapan ele değil yaptırana odakla kendini… Başını eğ ama , dimdik olsun gövden ve omzun çünkü sen insan olmayı başarmaya çalışıyorsun.
Hafiflet kafanı, üstüne vazife olmayanları çıkar heybenden… Senden daha iyi karar veren varken telaşlanman neden ? Olmuş ve ya olursalarla zaman kaybedeceğine kuşan dua zırhını defet kötülük oklarını . Bak o zaman nasıl rahatlayacak ve huzur içinde yol alacaksın…
PERİHAN KAÇMAZ